De Waterlelie
- Ik heb de witte water-lelie lief,
- daar die zoo blank is en zoo stil haar kroon
- uitplooit in 't licht.
- Rijzend uit donker-koelen vijvergrond,
- heeft zij het licht gevonden en ontsloot
- toen blij het gouden hart.
- Nu rust zij peinzend op het watervlak
- en wenscht niet meer...
Uit: Van de Passielooze Lelie, 1901.
- --oOo-- -