Stemming

• De wind waait hoog en kent de mensen niet!
• Hoog wil ik stijgen in de Noordenwind,
• Boven 't gerucht van stemmen—boven 't licht
• Der volle straten en de druk der mensen.
•  
• Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij—
• Dat er geen liefde en lachen voor mij is,
• Geen zachtheid en geen weemoed en geen lust.
• 'k Wil eenzaam stijgen met de Noordenwind,
•  
• Die in de kille nacht gestadig waait,
• Groot en onwetend. Stijgend zal ik neerzien,
• Met koude blik en onbewogen mond,
• Op wat voor eeuwig wegzinkt onder mij.
•  
• En als de passies, die 'k heb liefgehad,
• Zich aan mijn kleed'ren hechten en 't gezicht
• Met schreien heffen en mij angstig vragen
• Hen niet alleen te laten in de nacht...
•  
• Dan zal ik zwijgend hun gekromde handen
• Losmaken van mijn kleed,—en als zij vallen,
• Zal ik niet sidd'ren bij de doffe slag;
• Maar zingend rijzen in de koude nacht!—