Het zee-geruisch

• Het zee-geruisch zal ik nog dan gedenken
• als diep in zand, mijn hoorloos oor vergaat,
• als lichten mild mijn oogen niet meer drenken,
• als zonder woon mijn ijle wezen staat.
•  
• Naar 't zee-geruisch zal ik nog dan verlangen
• als naar het liefst wat mij de wereld dee.
• Zij zingt den kroonzang aller wereld-zangen,
• de op zandig veld neerdonderende zee.
•  
• Verheugt u toch, gij die dit rijmken lezen
• en nog in gloed der zonne wandlen meugt
• de stranden langs, wen mijn verstorven wezen
• reeds lang ontbeert wat 't zoozeer heeft verheugd.
•  
• Zegent dan uwe zinne' en uwen dag !
• Ik die dit schreef, ging met een hart vol wonden,
• handen vol euvel, ooren vol geklag,
• en heb het leven toch zoo schoon gevonden.