Booze Droom

• Ik heb, in droom, den ganschen nacht geschreid
• kermend van smart—zooals een kind zou schreien,
• dat men uit plaagzucht 't liefste speelgoed rooft.
• Want in dien nacht,—dien langen, zwarten nacht—
• lag er een duistre schaduw op mijn droomen,
• op 't lichte beeld van al wat komen zou—
• het lieve, bonte speelgoed van mijn ziel.
• En als een groote, ruwe menschenhand
• die sarrend weghield, wat ik niet kón missen,
• zoo hield de nacht mijn lichte toekomst weg.
• En snikkend in mijn radeloozen angst
• zocht ik 't verloren speelgoed—heel den nacht.
• Doch toen de koele, grauwe morgen kwam
• was alles weer als vroeger,—en ik zag
• dat er gespot was met mijn groote smart.
• Wie is het, die durft spotten met mijn ziel
• als waar 'k een klein kind?—Lang nog in mijn oogen
• waren de tranen, in dien nacht geschreid.