Op tachtig beesten

Op een aapje

• Een vroegrijp aapje te Wolfheze
• dat erg veel boeken had gelezen
• hing welgemoed aan een liaan
• en bovendien nog Darwin aan
• die meesterwerken had geschapen
• door af te stammen van de apen.

Op een aalscholver

• Aalscholvers denken allemaal:
• “Kun je nog scholven, scholf dan aal.”
• Doch door de golven diep bedolven
• wil weinig aal zich laten scholven.
• Zo scholft zo 'n beest zich uit de naad
• terwijl het woord niet eens bestaat.

Op een bij

• Een bij te Lange Ruige Weide
• bepeinsde op gezette tijden
• gezeten in een honingcel
• het hemels en het aards bestel.
• Bij deze arbeid droeg die bij
• een lange ruige wijde pij.

Op een bij

• Er was een bij te 's Gravenhage
• die antwoord wist op alle vragen.
• Toen men hem moeilijk genoeg
• “Wat was was eer was was was?” vroeg,
• werd hij winnaar van de quiz
• met “Eer was was was was was is”.

Op een bok

• In Siddeburen was een bok
• die machtsverhief en worteltrok
• Die bok heeft onlangs onverschrokken
• de wortel uit zichzelf getrokken
• waarop hij zonder ongerief
• zichzelf weer in 't kwadraat verhief
• maar 't feit waardoor hij voort zal leven
• is dat hij achteraf nog even
• de massa die hem huldigde
• met vijf vermenigvuldigde!

Op een brilslang

• Een dikke brilslang zat parterre
• vooraan in de Folies-Bergère
• 'Van allerhande euvelen'
• —zo hoorde men hem keuvelen—
• 'plaagt de bijziendheid mij het meest.
• Zijn er al doelpunten geweest?'

Op een chow chow

• Toen een chow chow uit Otterlo
• had opgemerkt “Ik stotter zo”,
• deed hij een reisje en kwam vlug
• doch erger stotterend terug
• uit Baden-Baden, waar het beest
• naar een chowchowshow was geweest.

Op een dar

• Een dar in dienst bij de marine
• mag gelden als een zeer geziene.
• De Chef Marinestaf verklaart:
• “Die dar is daarom zoveel waard,
• omdat ik hem bij mistig weer
• als radar in de ra monteer”.

Op vier darren

• Vier dikke darren op een rijtje
• wisten van ieder honingbijtje
• het wat waarom en waar en hoe.
• Daar zaten zij tot walgens toe
• achter hun goedgevulde glazen
• over te darren en te dazen.

Op drie doggen

• Drie Duitse doggen te Wolfheze
• waren uitzonderlijk belezen
• in Nederlandse poëzie
• die de geleerdste van de drie
• en ook van stemgeluid te luidste
• naar 's lands gelegenheid verduitste.

Op een dolfijn

• Voor een dolfijn te Alicante
• was het vertrek van zijne tante
• iets daarom zeer bijzonder droefs
• omdat het met z'n pluchen pousse
• en hangers van geslepen glas
• geheel dauphin de siècle was.

Op een eend

• Een eend die bij Pythagoras
• de leer der zielsverhuizing las
• schreef aan zijn achternicht te Strijp
• 'Als ik 's mans stelling goed begrijp
• dan zegt hij, maar hij zegt het mooier:
• wie dood is wordt voortdurend dooier.'

Op een eendagsvlieg

• “Ach,” sprak een eendagsvlieg te Doorn,
• “hoe heerlijk is het ochtendgloren
• en hoe verrukkelijk het uur
• waarop het laaiend zonnevuur
• verstild ter kimme wordt gedreven!
• Men moest twee dagen kunnen leven.”

Op een egel

• Een egel die, gestart te Smilde,
• naar Hindeloopen lopen wilde,
• zeeg halverwege in elkaar
• met een aanmerkelijke blaar.
• “Ach, had ik” hoorde men hem snikken
• “maar iets om die mee door te prikken.”

Op een elft

• Een elft zegt boos: “Op alles wordt
• besnoeid, beknibbeld en bekort.
• Ik, die tot aangenaam verpoos
• te Zevenaar een vijver koos,
• zal straks, je zult het nog beleven,
• een 11 zijn in een 5 te 7.”

Op een geit

• Een geit heeft laatst te Duivendrecht
• Een porseleinen ei gelegd,
• zo sierlijk, dat het zelfs te Sèvres
• beschouwd wordt als 'n oeuf de chèvre.
• "Ik heb al leggend", zegt zij zacht,
• "heel diep aan iets heel moois gedacht"

Op een glimworm

• Een glimworm zat met zeven neven
• in de Stadsschouwburg licht te geven.
• De jongste, nog wat zwak van stroom,
• Vroeg: 'Waarvoor doen we dat nou, oom?'
• Toen sprak de helderste van kop:
• 'Wij voeren de Electra op.'

Op een grasmus

• Te Rotterdam begon een grasmus
• zijn nest te bouwen in Erasmus.
• ‘Hij nestelt goed’, zo sprak het beest,
• ‘hoewel het meeste dat men leest
• van deze Desiderius
• gelijkt op rijst met pere jus.’

Op een haan

• Het schrijven van een liefdesklacht,
• ach mensen, hoeveel uren bracht
• daarmee niet een verliefde haan zoek!
• Maar op zijn ongelezen aanzoek
• schreef zijn geliefde koel en kuis:
• “Houdt u uw hanepoten thuis.”

Op een haan

• Te Emminkhuizen biedt een haan
• zich desgewenst als wekker aan.
• “Mijn veerwerk,” schrijft hij, “is perfect.
• U wordt ruim honderd maal gewekt
• op één gedicht van Trijntje Fop,
• want dat windt mij geweldig op.”

Op een haan

• Een oude haan sprak vol verbazen
• toen hij bij het reveilleblazen
• des morgens vroeg om kwart voor zeven
• een aantal van zijn jongste neven
• door een poelier zag etaleren:
• “Die zijn al erg vroeg uit de veren.”

Op een haan

• Het torenhaantje van Wolfheze
• bleek doodgewoon een haan te wezen
• gevlucht uit Alphen aan den Rijn
• die daar tot het behoud van zijn
• met sappig vlees beklede knoken
• een poosje boven was gedoken.

Op een hinde

• Niet zonder reden, mag men hopen,
• heet Hindeloopen Hindeloopen.
• Want sinds daar op een goede dag
• Een hert een hinde lopen zag
• Verging hij bijna van verdriet
• Dat hij die hinde lopen liet.

Op een hit

• Een hit sprak tot een tweede hit:
• “Mijn zuster die in Ede zit
• is op een zelfbedachte slogan
• voor niets naar Griekenland gevlogen.”
• “Zo, zo,” sprak deze, “dat is dus
• je zogenaamde Pegazus.”

Op twee honden

• Een mop zat samen met een does
• al tien jaar in de trein naar Goes.
• De does sprak midden in het elfde:
• “Het uitzicht blijft maar steeds hetzelfde.”
• “Wat ik je brom,” sprak toen de mop,
• “dit treintje is een treintje fop.”

Op een houtsnip

• Een houtsnip in Tietjerksteradeel,
• een keihard houtindustrieel,
• geeft 't personeel maar zelden vrij,
• zodat hij dan ook woedend zei,
• toen 'n vijftal snippen er om vroeg:
• “Een snip per dag, dat is genoeg!”

Op zes insektjes

• Er liepen op een brug te Bommel
• drie kleine kindjes van een hommel
• en vrolijk stappend aan hun zij
• ook nog drie kindjes van een bij.
• Die kleintjes moesten alle zes
• naar bijles en naar hommelles.

Op een kevertje

• Op een met landbouwgif bespoten
• stuk land liep op zijn laatste poten
• een kevertje van graf tot graf
• al zijn familieleden af.
• Dat deed het arme stakkerdje
• daar op zijn dooie akkertje.

Op een kat

• Een kattige kelner uit Katwijk
• Zei: “'k Ben bang dat ik weer eens wat zat lijk.”
• “'k Heb een kater,” zei hij
• “voor een hond ga 'k opzij
• Maar dacht je dat ik voor een kat wijk?”

Op een kat

• Een hoofdagent te Rilland-Bath
• werd aangesproken door een kat.
• “Meneer,” sprak deze, “dezer dagen
• heeft men de melk weer opgeslagen.
• U krijgt een lekkere sigaar
• wanneer u wilt vertellen waar.”

Op een kat

• Een kat zingt 's avonds te Bolnes
• duetten met een zangeres.
• Bij elke mi van die mevrouw
• geeft dan die kat een mooie au.
• Een mooie, zachte, zuivere,
• waarvan zij zelf moet huiveren.
• Want katten zijn, vooral in maart,
• bijzonder fijn bekattesnaard.

Op een kip

• Een zwarte kip heeft in Schiedam
• een goed belegde boterham,
• zij gaat met eieren langs de deuren
• bij alle stokers van likeuren.
• “Het gaat me,” schept ze op, “niet kwaad:
• mijn nageslacht wordt advocaat!”

Op een kip

• Een hen te Hoenderloo vermoordde
• bezittelijke voornaamwoorden.
• “De hen van hun,” zo sprak het beest,
• “die eerst van hullie is geweest
• rijdt rustig in een tremmetje
• in hem zijn hen haar hemmetje.”

Op een kip

• Een kip was wonend te Westzaan
• al jaren bij haar haan vandaan
• die zich gevestigd had te Vorden
• en pluimveehouder was geworden.
• Zij haatte hem omdat de fielt
• het hield met alles wat hij hield.

Op een kip

• Een kip die onlangs in haar hok
• een klankwerk hoorde van Bartok
• volgde met passende strijkages
• de strijkers in de strijkpassages,
• en bij het slagwerk riep ze blij:
• “Bartok tok tok alweer een ei!”

Op een kip

• Een kip sprak peinzend tot een ei:
• “Wie was er eerder: ik of jij?
• De wijsbegeerte mag misschien
• op deze vraag geen antwoord zien,
• maar ik heb, wat men ook mag zeggen,
• nog nooit een ei een kip zien leggen.”

Op een kip

• Een kip, afkomstig uit Zaandam
• droeg papillotten in haar kam.
• Zij sprak: “Als om die papillotten
• mijn medekippen mij bespotten,
• dan slaat de haan waarvan ik hou
• die kippen kakelbont en blauw.”
• Want ware liefde, kameraden,
• blijkt niet uit woorden, maar uit daden.

Op een konijn

• Bij Noordwijk zwom een nat konijn
• Temidden van een school tonijn
• Tja, sprak het beest, dat tomt er van
• als men de ta niet zeggen tan.

Op twee kuikens

• Twee kuikens, amper uit het ei,
• begaven zich verheugd en blij
• naar diepe duistere gewelven
• alwaar—bezin u op uzelve
• aleer ge hun gebreken hoont—
• een kuikensexfilm werd vertoond.

Op een kwal

• “Helaas,” zegt een bedroefde kwal,
• “de aarde is een tranendal,
• een zee van zuchten en geween.
• Waar zwalpt het blinde lot ons heen?”
• En zelf geeft hij meteen het antwoord:
• “Ik weet het al, we gaan naar Zandvoort!”

Op een leeuw

• Een leeuw bracht af en toe uit Ede
• een bosje leeuwebekjes mede
• voor een leeuwin nabij De Steeg
• die dan verlegen werd en zweeg
• hoewel ze geenszins op haar malle
• leeuwinnebekje was gevallen.

Op een leghorn

• Een witte leghorn aan de leg
• zat zomaar naast een zwarte, zeg!
• “Eenieder” sprak zij, “die uw zwartheid
• als argument ziet voor apartheid
• is op zijn gunstigst niet goed snik:
• U legt ze net zo wit als ik.”

Op een groepje maden

• Dit weekend ging een groepje maden
• in Scheveningen pootjebaden
• De welbespraaktste van het stel
• sprak: “Makkers, merken jullie wel?
• Er zijn hier heel wat maden bij
• die made zijn in Germanij.”

Op een mensaap

• Een mensaap legde zich te Stroe
• op de klassieke talen toe.
• Gegrepen door een groot begeren
• de evolutie te forceren
• verboog het beest tot in zijn slaap:
• mensa, mensae, mensae, mensaap.

Op een muis

• Een mier verlangde naar het uur
• dat hij gezeten bij het vuur
• Homerus lezen zou en Dante.
• Zijn vrouw, een nogal ruwe tante,
• sloeg echter reeds bij het begin
• zijn mierenhoop de bodem in.

Op een muis

• De neiging van een muis te Deelen
• gezellig kat en muis te spelen
• wordt dan pas goed begrijpelijk
• wanneer wij daarbij rijpelijk
• in overweging nemen dat
• de muis dan speelde voor de kat.

Op een muis

• Een musisch muisje hield te Ede
• een musseveertje vast waarmede
• het schreef: “O volk dat ik bemin,
• gun mij een piepklein plaatsje in
• het grote Muizoleum van de
• Literatuur der Lage Landen.”

Op een muis

• Een muis, op zoek naar kruimels kaas,
• kroop in de baard van Sinterklaas.
• 'Wel eerder', sprak de Sint bedaard
• 'werd door een berg een muis gebaard.
• Maar dit is wonderlijk, bij Zeus:
• hier bergt zowaar een baard een muis.'

Op een orang oetan

• Een orang oetan werd te Ede
• haast door een auto overreden.
• Het beest sprak enigszins verbaasd:
• “Die heer die daar de hoek om raast,
• al heeft hij dan zijn goeie goed an,
• is regelrecht een voorrang oetan.”

Op een os

• 'Boer Bos', zo sprak een os devoot,
• 'heeft dertig ossen en is dood.
• Hij kocht, gekweld door knokkelpijnen,
• een grote doos met medicijnen.
• Daarbinnenin las toen boer Bos:
• "Neem elk uur 1 tablet per os.'

Op een paard

• Een paard gekleed in carnavaljas
• zong schril het smartlied uit de Paljas.
• Zijn klacht kwam over de Moerdijk
• tot binnen Haags gehoorbereik.
• “Wat zingt,” sprak daar minister Cals,
• “dat carnavalje carnavals.”

Op twee padden

• Twee padden hadden te Maasbracht
• een soort van circustoer bedacht.
• De eerste pad zat op de tweede
• door wie een rijwiel werd bereden
• en riep luidruchtig door de stad:
• “Ik rijd hier op een rijwielpad.”

Op een pterodactylus

• Een pterodactylus te Chaam
• gaf alles een Latijnse naam.
• Als er bijvoorbeeld in de tram
• een schipperskeesje binnenkwam
• dan sprak die pterodactulus:
• “Compactum Neropactylus.”

Op een schimmelpaard

• Het schimmelpaard van Sinterklaas
• ontmoette plotseling zijn baas.
• “Ik ben,” zo sprak de Sint beknopt,
• “per vliegtuig uit de lucht gedropt.”
• “Dat dacht ik al,” sprak toen dat paard,
• “U hebt een droplucht aan uw baard.”

Op twee slakken

• Twee slakken waren al sinds jaren
• op weg van Groningen naar Haren.
• Tenslotte kwam geheel ontdaan,
• de oudste aan het eindpunt aan.
• Hij slikte en sprak diep bewogen:
• ‘Mijn broer is uit de bocht gevlogen.’

Op een spreeuw

• Een rupsenzamelende spreeuw
• vloog door het keelgat van een leeuw.
• 'Ik hoop', zo sprak het beest benauwd,
• 'dat deze leeuw van rupsen houdt.'
• Leert, kinders, dit van deze spreeuw:
• Humor is lachen in een leeuw.

Op een varken

• Een vies vet varkentje uit Sluis
• voelt zich in troebel water thuis,
• Naar Zuid-Amerika gegaan
• trok hem de politiek daar aan.
• Hij heeft gezwijnd, de sluwe vent:
• thans is hij vieze- president.

Op een veelvraat

• Een veelvraat heeft een goed recept
• Voor als u erge honger hebt:
• Neem een zes gesmeerde broodjes nier
• En eentje met carbonpapier.
• Gewoonlijk is het zevende
• Dan wel de doorslaggevende.

Op een woerd

• “Den Haag,” zo zegt een woerd, “is blijkbaar
• per trein uit Utrecht onbereikbaar,
• Want telkens als ik het probeer
• begint een goudgebiesde heer
• zijn longen vol met lucht te happen
• en roept dan: ‘Woerden overstappen!’ ”

Op een ijsbeer

• Een ijsbeer beerde zoveel ijs
• dat het ging vriezen in Parijs.
• In Barcelona en Madrid
• werden de sinaasappels wit.
• Twee kostschoolmeisjes te Misore
• zijn aan hun banken vastgevroren,
• en ook een knaapje op Ceylon
• dat zijn grammatica niet kon.
•  
• Leert vlijtig jongens dus en meisjes,
• En eet vooral niet zoveel ijsjes.

Op twee zalmen

• Twee zalmen hebben te Herwijnen
• een lijvig boekwerk doen verschijnen
• dat volgens dr Heineman
• bedoeld is om het fijne van
• de wereldtoestand uit te leggen.
• Het heet: Watzalmenervanzeggen.

Op een zeeleeuw

• Een zeeleeuw aan de Côte d' Azur
• jongleerde elke dag een uur.
• “En wat,” vroeg een verbaasde geit,
• “is daarvan nu de aardigheid?”
• “Men moet,” zo sprak die zeeleeuw toen,
• “jongleren om het oud te doen.”

Op een zijderups

• De zijderupsenbond te Ede
• betoogde voor de wereldvrede.
• Met zijden doeken liep men rond
• waarop de leus geschreven stond:
• Leve de vrede, want het leger
• kost geld en draagt alleen maar Jæger.