Saudade

• Ik heb zooveel herinneringen,
• Als blaadren ritslen aan de boomen,
• Als rieten ruischen bij de stroomen,
• Als vogels het azuur inzingen,
• Als lied, geruisch en ritselingen:
• Zooveel en vormloozer dan droomen.
• Nog meer: uit alle hemelkringen
• Als golven uit de zee aanstroomen
• En over breede stranden komen,
• Maar nooit een korrel zand verdringen.
• Ze fluistren alle door elkander
• Wild en verteederd, hard en innig;
• Ik word van weelde nog waanzinnig,
• Vergeet mijzelf en word een ander.
• De droeve worden altijd droever,
• Nu ik het onherroeplijk weet,
• Steeds weer te stranden aan den oever
• Der zee van ’t altijddurend leed.
• Ook de gelukkige worden droever,
• Want zij zijn voorgoed voorbij:
• Kussen, weelden, woorden van vroeger
• Zijn als een doode vrucht in mij.
• Ik heb alleen herinneringen,
• Mijn leven is al lang voorbij.
• Hoe kan een doode dan nog zingen?
• Geen enkel lied leeft meer in mij.
• Aan de kusten van de oceanen,
• In het oerdonker van de bosschen,
• Hoor ik ’t groot ruischen nog steeds ontstaan en
• Zich nooit meer tot een stem verlossen.