De ontdekker

• Hij had het land waarvoor hij scheepging lief,
• Lief, als een vrouw ’t verborgen komende.
• Er diep aan denkend stond hij droomende
• Voor op de plecht en als de boeg zich hief
• Was ’t hem te moede of ’t zich reeds bewoog
• Onder de verten, waarin ’t sluimerde,
• Terwijl ’t schip, door de waterscheiding schuimende,
• Op de aanbrekende geboort’ toevloog.
• Maar toen het lag ontdekt, leek het verraad.
• Geen stille onzichtbre streng verbond hen tweeën.
• Hij wilde ’t weer verheimlijken—te laat:
• Het lag voor allen bloot. Hem bleef geen raad
• Dan voort te varen, doelloos, desolaat
• En zonder drift—leeg, over leege zeeën.