In Nederland

• In Nederland wil ik niet leven,
• Men moet er steeds zijn lusten reven,
• Ter wille van de goede buren,
• Die gretig door elk gaatje gluren.
• ’k Ga liever leven in de steppen,
• Waar men geen last heeft van zijn naasten:
• Om ’t krijschen van mijn lust zal zich geen reiger reppen,
• Geen vos zijn tred verhaasten.
• In Nederland wil ik niet sterven,
• En in de natte grond bederven
• Waarop men nimmer heeft geleefd.
• Dan blijf ik liever hunkrend zwerven
• En kom terecht bij de nomaden.
• Mijn landgenooten smaden mij: “Hij is mislukt.”
• Ja, dat ik hen niet meer kon schaden,
• Heeft mij in vrijheid nog te vaak bedrukt.
• In Nederland wil ik niet leven,
• Men moet er altijd naar iets streven,
• Om ’t welzijn van zijn medemenschen denken.
• In het geniep slechts mag men krenken,
• Maar niet een facie ranslen dat het knalt,
• Alleen omdat die trek mij niet bevalt.
• Iemand mishandlen zonder reden
• Getuigt van tuchtelooze zeden.
• Ik wil niet in die smalle huizen wonen.
• Die Leelijkheid in steden en in dorpen
• Bij duizendtallen heeft geworpen...
• Daar loopen allen met een stijve boord
• —Uit stijlgevoel niet, om te toonen
• Dat men wel weet hoe het behoort—
• Des Zondags om elkaar te groeten
• De straten door in zwarte stoeten.
• In Nederland wil ik niet blijven,
• Ik zou dichtgroeien en verstijven.
• Het gaat mij daar te kalm, te deftig,
• Men spreekt er langzaam, wordt nooit heftig,
• En danst nooit op het slappe koord.
• Wel worden weerloozen gekweld,
• Nooit wordt zoo ’n plompe boerenkop gesneld,
• En nooit, neen nooit gebeurt een mooie passiemoord.