De wagen

• Kom, den sluier omgeslagen
• en het al omhullend kleed:
• buiten is de wonderwagen
• met zijn driftig hart gereed,
• om ons ruimten in te dragen,
• wijder dan waar ‘t oog van weet,
•  
• Kom, ons beelden te vergaren,
• later weer indroom begroeten
• morgenweelde te bewaren
• in het sneller-jachtend bloed,
• en het leven in te varen
• en de bergen tegemoet.
•  
• Kom, ons beelden te vergaren,
• later weer in droom begroet,
• morgenweelde te bewaen
• in het sneller-jachtend bloed,
• en het leven in te varen
• en de bergen tegemoet.
•  
• Kom, de toppen te zien blinken-
• en de huizen, ver en klein,
• en het dal te zien verzinken
• in den wijden zonneschijn,-
• en de zaligheid te drinken
• van alleen en vrij te zijn.
•  
• Sneller aldoor gaan de boomen,
• gaaan de woningen voorbij.
• Tot den overweg gekomen
• wijken en verdwijnen zij,
• en de verte ligt voor dromen
• open, en voor liefde vrij.
•  
• Kom, de kameren gaan open
• van de wachtende natuur:
• alles staat van licht bedropen
• in dit zondoorzonken uur,
• en de paden zijn doorslopen
• overal van trillend vuur
•  
• Langzaam, van den voet gestegen,
• windt de wagen zich omhoog.
• Hellingen terzij bewegen
• voor het ruimtedronken oog.
• Donker staan de wouden tegen
• den verheven hemelboog.
•  
• Donker, in hun kring gesloten,
• staan zij op en houden wacht
• houden veilig zij de groote
• koelte in zich van den nacht,
• staan zij in de lucht gestooten,
• met hun duisternis bevracht
•  
• Waren wij de vlakte onvloden
• om de toppen, hard en naakt,
• in den zwaren donkerroden
• avondgloed te zien geblaakt?
• Ach,- ons voeren schaduwpaden
• op in het geluk alleen.
•  
• Kom, de glooiingen geleiden
• in die eindelijke rust,
• waar de stilte voor ons beiden
• stilster wordt van leed en lust.-
• en het diep genot te drinken,
• van de wereld vrij te zijn.