Vorstenlanden

• Over oude bruggen, oude wegen,
• aldoor kronkelt de bevolking zich,
• en den open hemel ingestegen,
• staan de berzen. ver en zilverig.
• In het gele en bruine landschap zetten
• naar den einder zich de lanen voort,
• met haar wijdvertakte schaduwnetten
• op den bodem, elk een diepe poort
• van opvolgende geruischlooze uren.
• Ronde looverschermen hangen af
• uit de scheemringen, die eeuwig duren, -
• als over de stilte van een graf.
• Grauwe tempelbouwvallen, terzijde
• van den heerweg, heffen in het licht
• van den morgen de van ouds gewijde
• vormen der versiering. Opgericht
• in het zich bewegingloos voltrekken
• van den naderenden middag, staan
• zij bijeen, tusschen de leege plekken
• waar het oogstwerk al is afgedaan.
• En nabij de bochtige rivieren
• ligt de grond, verweerd en ruig en rood,
• tot omlaag, waar menschen zich en dieren
• badende dooreenbewegen, bloot.
• Als in trage karavanen rijden
• de overhuifde karren, een voor een
• door den buffel met zijn logge zijden
• stapvoets meegetrokken, langs ons heen,
• en in onafzienbaar diepe drommen, -
• overal waar in het veld, tot aan
• de eerste heuvels, zich de wegen krommen, -
• ziet men rustig de bevolking gaan.
• In hare effen donkerblauwe kleeren,
• of zij niet dan dit gewaad bezat,
• gaat zij voor zich, in den dienst der heeren,
• die in aanzien leven in de stad.
• In den dienst der sombere rijksgrooten,
• die nabij een afgezonderd plein
• van den kraton met hun feestgenooten
• om het schimmenspel tezamen zijn.
• Onder 't afdak, dat het licht vermindert,
• geen beweging, die de stilte stoort.
• Uren, uren lang gaat ongehinderd
• voor hunne oogen de vertooning voort,
• en over de roerloosheid der dingen
• rimpelt zich, als een geheimenis
• uit de ruimte, 't nauw waarneembaar zingen
• van muziek, die zelve een stil zijn is.
• Buiten, langs de wijdgebaande paden,
• van de stad, gaat hier en daar een stoet
• edellieden met hun siergewaden
• 't ons verborgen uitzicht tegemoet
• op begroetingen, op wapenschouwen
• en op wat zich verder voordoen mag
• in 't beslotene der hofgebouwen,
• in de verten van den leegen dag.
• Onverschillig, bij hun kleine kramen
• zitten de verkoopers op den grond,
• hurken in de schaduwvlakken samen
• tot het ingaan van den avondstond,
• en hoog uit boven de kampongdaken
• hangen duiven in haar kooien, aan
• 't buigend uiteinde van bamboestaken
• 't middaguur zoetroepend door te maken.
• Ergens, in de verte, kraait een haan.