Het Vergezicht

• De wereld ligt met haar gewemel,—
• één niet te omvatten vergezicht,—
• onder de welving van den hemel
• als onder een gebouw van licht.
•  
• Tegen de heuvels, in de straten,
• tot in de diepste verten zijn
• de menschen samen in den laten
• verzadigden namiddag-schijn.
•  
• Hun vele kleedingen versieren
• 't rustige landschap.—In het rond
• zijn zij tezamen, en zij vieren
• het feest van dezen avondstond.
•  
• Den nacht met zijn verzonkene uren
• gaat hun verwachting tegemoet,
• zijn stilten, die voor eeuwig duren.—
• Mijn God, wat is het leven goed,
•  
• hoe zuiver staat over de landen,
• waarin 't aangolvende geluid
• der vesperklok met volle handen
• geworpen wordt, de nadag uit.
•  
• De schemer valt, de wolken gloeien...
• Onder den wijden hemel ligt,
• met hare vormen die vervloeien,
• de wereld als één vergezicht.