Schaduwboomen

• Hoog over de stille tuinen
• staan zij met hun wijde takken,
• met hunne uitgebreide kruinen,
• met hun breede lovervlakken,—
• staan zij met hun teeder blad,
• hoeders van den schaduwschat.
•  
• Aan het struikgewas ontstegen,
• dat zij voor de zon beschermen
• en waarover zij, genegen,
• met hun koelte zich ontfermen,—
• dat zij schijnen in hun schoot
• te verbergen voor den dood,—
•  
• overwelven zij de groote
• groenbevloerde schemeringen
• die, van weinig licht doorschoten,
• hun onroerig zijn omringen,—
• de verholene eenzaamheid,
• waar de roode bes gedijt.
•  
• Soms, in wind- en regenvlagen,
• wordt hun donker hoofd bewogen,
• wordt de samenhang dier hooge
• statigheid uiteen geslagen,—
• komt de nevel, bleek en koud,
• aangedreven door hun hout.
•  
• Maar dan staan zij weer, en maken
• zich een stilte om het gestoelte
• van de wortels, en bewaken
• zij de kostbaarheid van koelte,
• die hun lang geduld zich won.
•  
• Alom elders heerscht de zon.