Rotterdam

• e Rotterdam ben ik geboren
• onder den adem van de Maas
• en liep ik, met mijne eigen stilte,
• temidden van het straatgeraas.
• Van zwaarbespannen sleeperswagens
• ben ik er passagier geweest.
• Door heel de stad heb ik gezworven,
• maar aan de kaden toch het meest.
• Daar lag de stoet uit alle streken,
• de klipper en de keulenaar,
• het driemastschip, zijn tuig ten hemel,
• en de ertsboot, vol en breed en zwaar,
• de Lloyd-vloot, met provincie-namen,
• alle elf, als ik mij niet vergis,
• de Caland en de Lady Tyler,
• de Scholten, die gebleven is.
• Daar lagen zij, voor alle verten
• gereed, elk in zijne eigen pracht.
• 't Is me, of ik nog hun stem hoor loeien
• ten afscheid, in den winternacht.
• Maar dit ook is, wat uit die jaren
• het weerzien mij tebinnen brengt,
• dat alle geuren uit de wereld
• daar met elkaar waren gemengd.
• Naar koffie rook het bij de Draaisteeg,
• aan 't Oude Hoofd naar teer en touw,
• naar copra langs de Spoorweghaven,
• naar reuzel bij het Portgebouw,
• naar huiden op den Terwenakker
• en aan den Haringvliet naar kaas.
• Dan was de lucht van gist of olie
• en dan van jute weer de baas.
• Dan waren het de specerijen
• uit Bombay of Batavia.
• Naar schapen rook het in de Boompjes,
• naar uien op de Spaansche Ka.
• Aan 't Nieuwe Werk geurden citroenen
• en bij het Entrepôt tabak.
• Kortom, er valt geen reuk te ruiken,
• die aan het havenbeeld ontbrak.
• Maar later, toen ik op mijn tochten
• in aller Heeren landen kwam,
• kon het mij dikwijls overvallen:
• het ruikt hier als in Rotterdam!
• En daarmee kwam den in zijn volheid
• dat eene beeld mij voor den geest,
• waartegen zich ons leven teekent:
• de stad, waar men kind is geweest.
• Het is, of vanuit deze haven
• iets over heel de wereld drijft
• waardoor, waar u het lot mag voeren,
• ge toch binnen haar omtrek blijft.
• Het is of, met haar lucht en water
• en wind, zij ons heeft opgevoed
• in ruimte en vergezicht, de kusten
• van onze toekomst tegemoet.
• Vaart ge naar Sidney of naar Kaapstad,
• naar Kobe of naar Baltimore,
• vaart ge onder alle hemelsbreedten,
• vaart ge alle wereldzeeën door,
• nooit voelt gij u geheel verlaten,
• als hier uw mensch-zijn aanvang nam,
• door wat van kindsbeen af u eigen
• en lief was. Dàt is Rotterdam.