Morgentocht

• Wij kwamen, uit den hoogen rand
• van 't heuvelland,
• het eenig boschpad afgestegen,
• langs waar een dalstroom voor ons oog
• zijn bochten boog.
• De morgenrust was allerwegen.
• De lage zon, een flauwe lamp,
• was nog den damp
• nabij den einder niet ontkomen,
• waarin het schuwe nachtuur vlucht
• onder de lucht,
• die heller opklaart om de boomen.
• Onduidelijk, tegen de kim,
• zag men den schim
• der verderaf gelegen wouden,
• alsof een moedelooze schaar
• gestalten daar
• in afwachting werd saamgehouden.
• Geen blad bewoog zich in het rond.
• Over ons stond
• de hemel, —in zijn kalme strakte,
• wijd en verlaten van geluid.
• En voor ons uit,
• aan onze voeten, lag de vlakte.
• Toen, in de gave stilte, ontschoot
• aan 't morgenrood
• een vuurstraal, die de wolken kliefde,
• de lucht doorstak zoover men zag.
• Daar was de dag,
• daar was het licht, —daar was uw liefde.