Ferguut

• De taak is volbracht. —Overmand aan zijn voeten
• ligt al wat zijn liefde weerstond en bestreed,
• en diep uit de stad, om den held te begroeten,
• staat achter de poorten het volk al gereed,
• en zwellen en zwieren
• in 't licht de banieren.
•  
• Bevrijd, van den zinkenden dag overvaren,
• ligt voor hem de burcht in het avondbegin,
• en allen vooruit, van haar glanzende haren
• omhangen, verwacht hem de jonge vorstin,
• zijn liefste, zijn eene
• geluk: Galiëne.
•  
• Zij staat aan den drempel der stad, in de vouwen
• en rustige plooien van 't effen gewaad,
• zij staat in den wijkenden schemer, zij staat
• alleen, voor den stoet van haar maagden en vrouwen,
• verrukt en gevangen
• in liefdes verlangen.
•  
• Het leven is goed en de bruiloft nabij:
• daar ligt wat haar vrijheid bedreigde overwonnen,
• een andere dag, een nieuw lot is begonnen
• en hier in den eenigen redder mag zij
• Ferguut, den beminde
• van altijd hervinden.
•  
• En hij, —in dit heil, voor zijn oogen ontsprongen,
• ziet hij de verwachting van jaren beloond:
• daar is zij, wier naam zijn gedachte doorzongen,
• wier beeld in zijn eenzaam verdriet heeft gewoond, —
• om wie hij geleden
• heeft, en heeft gestreden.
•  
• Maar nu, —nu het uur des geluks is gekomen,
• nu aarzelt, nu weifelt, nu wijkt hij, —beducht
• voor 't uitleven zelf van zijn hunkerend droomen...
• Hij stijgt in den zadel, en buigt zich, —en vlucht
• verward en verslagen
• voor zekerheids dagen.
•  
• Daarop, in de stilte der wildernis wijlend,
• beproeft en doorzoekt hij zijn rusteloos hart,
• de oneindige, deinende verten doorijlend
• van de opperste vreugden, van de uiterste smart,
• van dagen en nachten
• doorleden gedachten.
•  
• En als hem, den donkeren twijfel verdringend,
• ten slotte de komende zaligheid daagt
• en, —'t nieuwe geluk uit zijn binnenste zingend, —
• hij wat hem verworven is aan te zien waagt,
• dan is uit zijn tochten
• de zege eerst bevochten.
•  
• Gelukkig wien 't eens, als Ferguut, is gegeven,
• volledig te zijn overweldigd geweest,
• gelukkig wie eens, aan den top van het leven,
• van de eigen verrukking, ontroerd en bevreesd
• na strijd en ellende,
• de zuiverheid kende.