Florentijns jongensportret

• Olijf-ovaal, met van de olijf ook mee de
• steenharde koelte, zijn gelaat; zijn ogen,
• de twee juwelen, in hun dunne bogen
• ver uit elkander glanzend losgesneden.
• Zijn haar, aanhoudend als door wind bewogen,
• vertrouwt zijn oor iets toe, iets waar beneden
• zijn mond, zijn meisjesmond, om lacht; geen tweede
• dauw heeft ooit druiven als zijn kin betogen.
• Voor ú buigt de rivier zich door de stad;
• voor ú, in wijn en brood, stremt de natuur
• haar zware stroom; en 't is alleen opdat
• gij zorgloos zingt, een hand in uw ceintuur,
• dat de ezel zwoegt langs 't ongebaande pad
• en de oude vrouw hurkt bij het houtskoolvuur.