Bij het graf van de Nederlandse onbekende soldaat
gevallen in de meidagen 1940
- Dit graf is al wat er aan Nederlandse grond
- ons nog gebleven is om Nederland te noemen;
- alleen hier waait de vlag en ademt vrij de mond,
- alleen hier schept het voorjaar Nederlandse bloemen.
-
- Zoek troost hier, Nederland. De bijen die hier zoemen
- schrijven zoemend uw naam om 't naamloos graf in 't rond.
- Wees trots. Kondt gij voorheen u ooit op meer beroemen
- dan op hetgeen een zoon om uwentwil doorstond?
-
- 't Was Pinksteren; 't was waarlijk Pinksteren dit keer.
- De vuurdoop, door uw sterfelijke zoons ontvangen,
- doopte u, o land, o moeder, met onsterflijk vuur.
-
- Beklim het duin, of zet op bronzen heide u neer,
- of daar waar wolken diep in spieg'lend water hangen,
- en sla u, zingende, 't kleed om van 't wijd azuur.
- --oOo-- -