Bruckner
- Een groot verdriet in 't ernstige profiel
- Dat neerwaarts kijkt, en machtelooze handen.
- Maar als hij riep, dan daverden de landen
- En was 't alsof een vuist op aarde viel.
-
- Wij moeten met den brand der weerld verbranden,
- Leven moet ondergaan naar 't God geviel—
- De breede vleugels van een menschenziel
- Vliegen zich stuk tegen de harde wanden.
-
- 's Nachts kijken oogen waar het donker scheurt,
- Stemmen verwaaien wirwar door de boomen.
- Een man ligt plat in 't natte gras en schreit,
-
- Maar glimlacht als de horizon weer kleurt:
- Hij ziet een dag over zijn moeheid komen,
- Een nieuwen dag, een nieuwen dag van strijd.
Uit: De wandelaar, 1916.
- --oOo-- -