Het lied der dwaze bijen

• Een geur van hooger honing
• verbitterde de bloemen,
• een geur van hooger honing
• verdreef ons uit de woning.
• Die geur en een zacht zoemen
• in het azuur bevrozen,
• die geur en een zacht zoemen,
• een steeds herhaald niet-noemen,
• ried ons, ach roekeloozen,
• de tuinen op te geven,
• riep ons, ach roekeloozen
• naar raadselige rozen.
• Ver van ons volk en leven
• zijn wij naar avonturen
• ver van ons volk en leven
• jubelend voortgedreven.
• Niemand kan van nature
• zijn hartstocht onderbreken,
• niemand kan van nature
• in lijve den dood verduren.
• Steeds heviger bezweken,
• steeds helderder doorschenen,
• steeds heviger bezweken
• naar het ontwijkend teeken,
• stegen wij en verdwenen,
• ontvoerd, ontlijfd, ontzworven,
• stegen wij en verdwenen
• als glinsteringen henen.—
• Het sneeuwt, wij zijn gestorven,
• wij dwarrelen naar beneden.
• Het sneeuwt, wij zijn gestorven,
• het sneeuwt tusschen de korven.