Willem Kloos

• ...toen hij verscheen
• scheurde de hemel in een wilden glans
• en één uur lang
• is het hier brandend licht en warm geweest.
• Niemand was zozeer mens,
• zo schaamteloos en zonder voorbehoud
• heerser en prooi;
• geen onzer heeft in heerlijkheid en pijn
• zichzelf zo reddeloos vergooid
• aan pracht en laagheid,
• niemand heeft ooit
• een kostbaar leven
• zo blindelings vergoten
• in een valen dood.
• Wie eens zijn stem
• het glorieuse klagen
• heeft gehoord,
• ziet in den nacht hem
• als een zuil van bloed
• onder den lagen hemel.
• een stad in vuur,
• die alles heeft geboet
• waardoor òns leven
• leven is geweest.
• een donker vuur
• dat eeuwig klagen moet,
• een donker vuur
• dat eeuwig klagen zal
• tegen den zwarten
• klaagmuur van 't heelal.