Afscheid van het dorp

• De verte lokt.
• de zee en 't bronzen duin
• die golfden om mijn jeugd
• versmalden langzaam tot den kleinen tuin
• waarin mijn moeder nu begraven ligt.
•  
• dit was haar raam, dit is de stille brink
• waarlangs zij schreed in 't vroege schemeruur.
• alles wat aan het leven vreugde gaf en vuur,
• zij heeft het meegenomen in haar graf.
•  
• wat doe ik hier? wat kan ik hier nog doen?
• mijn moeder dood, mijn vrienden ver verspreid;
• en moederziel alleen loop ik de straten rond;
• mijn hart is zwaar en wijd.
•  
• ik ga op weg naar onbekend verschiet,
• de heuvels over, naar een stroomgebied
• dat mijn verlangen stem geeft
• en de koorts der poëzie weer in mij aanblaast;
• meer begeer ik niet!
•  
•  
• Kracht der verbeelding, o, begeef mij niet!
• ik roep u aan met de verdorde stem
• van wanhoop en ontbering, zonder u
• kan ik niet verder gaan,
• de weg is lang en mijne kracht gering.
•  
• ik heb om u mijn huis in as gelegd,
• ik heb mijn moeder in haar graf gelegd
• en ben op weg gegaan, verlaat mij niet.
•  
•  
• in mijn bedroefde keel klopt een nieuw lied.