Onder het vee

• En toen de zomer dan toch weer was teruggekeerd
• en wij dus weer zaten te drinken bij de rivier.
• Zijn oude armen bewogen nog, naar daar, die wereld
• dat langzame, eeuwige leven van vee in de verte.
• Ieder mens zou een dier moeten zijn, moeten sterven
• in de herfst, en in de lente weer worden geboren.
• Of, ieder mens zou een rivier moeten zijn, komen
• zonder verlangen te blijven, gaan zonder heimwee.
• Zo zaten we dus weer te drinken daar, tegen de tijd,
• oude verhalen, oude jenever, maar de zon ging wel onder.
• En hij sliep in. Omdat de wereld insliep. Zwart
• zat hij bij de rivier, zwart gat in het uitzicht.