De moeder het water

• Ik ging naar moeder om haar terug te zien
• Ik zag een vreemde vrouw. Haar blik was wijd en
• leeg, als keek zij naar de verre overzijde
• van een water, niet naar mij. Ik dacht: misschien
• —toen ik daar stond op het gazon, pilsje gedronken
• in de kantine van het verpleegtehuis, de tijd
• ging langzaam in die godvergeten eenzaamheid—
• misschien zou 't goed zijn als nu Psalmen klonken.
• Het was mijn moeder, het lijfje dat daar roer-
• loos stond in 't gras, alleen haar dunne haren
• bewogen nog een beetje in de wind, als voer
• zij over stille waatren naar een oneindig daar en
• later, haar God. Er is geen God, maar ik bezwoer
• Hem Zijn belofte na te komen, haar te bewaren.