Verbeelding

• In spiegel, watervlak en winkelruit
• Zag ik mij zelf op zekere dag niet meer.
• Ik was mijn antipode kwijt, met huid
• En haar, ik was een schaduwloze heer.
•  
• Dat gaf nogal een schok, wat ik je zweer.
• De eerste schrik is er een beetje af,
• Maar toch voel ik de leegte keer op keer
• Nog als een werkelijk onverdiende straf.
•  
• Als ik mijn afgod dringend nodig heb
• Strijk ik met trage hand langs mijn gezicht.
• Dat onderga ik als een godsgeschenk.
•  
• Soms schrik ik wakker, in mijn bed, en denk
• Dan even dat mijn beeld stil naast mij ligt.
• Een loden spin in een versplinterd web.