De zittende politicus

• Hij heeft nog nooit gedanst. Hij kent zijn doel.
• Nog nooit is op zijn vale klerkensmoel
• Zomaar een lach verschenen, maar die nacht,
• Nadat de gek de nar had omgebracht,
• Kroop hij zijn bed uit, glimmend van de pret,
• En maakte hij onbespied een pirouette.
• Dank, dank, riep hij, het monster is geveld.
• Hij oefende het woord ‘geschokt’ voor morgen
• En sliep als twintig ossen kunnen slapen.
• Straks is hij, voor de camera, vol zorgen.
• Natuurlijk is hij zwaar tegen geweld.
• Daar klinkt verdomd weer zijn belegen lied.
• Hij loopt op straat, ondragelijk rechtschapen,
• En ziet nog steeds het echte monster niet.