4umi
Gerrit Komrij
/
Willem Kloos
Willem Kloos
Er zijn in Oostenrijk veel hoge bergen.
Hoe in de nacht leidingen verzuilen.
De reuzen willen ruilen met de dwergen.
Kijk, Kloos zit op een bloem te huilen.
Maar jij huilt met één opgetrokken been,
Ook wel op zachte, maar zo vreemde wijze:
Je staat als zuil om hek van zuilen heen,
Enclave. Vrouwen dalen, mannen rijzen.
Waarom de tranen juist in kalme tijden?
Talloze klieren werken op de fallus,
En als je neuken wil, dan moet je lijden.
Je weet niet of met Kloos dat het geval is.
Uit:
Alle gedichten tot gisteren
, De Arbeiderspers, 1999.
Zie ook de poëzie van
Willem Kloos
.
- --oOo-- -
Gerrit Komrij
De dichter
De binnenring van Holland
Ik ween om priesters
Het water de stank
30 maart 2044
Een gedicht
Angst
Stille liefde
De vampier en de grafdelver
De taalsmid
Afgeluisterde tweespraak
Twee koningskinderen
Fiat lux
Je kat
Willem Kloos
Maskers
Metamorfose
Het scharlaken uur
Maagdenburgse halve bollen
Balans
Contragewicht
Verbeelding
Spontane bekering
De zittende politicus
Oorlogssonnetje
Oranjekindje