30 maart 2044

• Onder mijn voeten krimpen honderd jaar:
• Niets dan een halte in een wandeling
• Van pool naar pool, via de evenaar,
• En weer terug, een eendere handeling.
• Ik kijk opzij, ik zie mijn trouwe hond.
• Er zit geen wollen vacht meer om zijn romp en
• Een beslagen tong hangt uit zijn mond.
• Zijn oog is dof. Maar hij is niet gekrompen.
• Hij kan niet krimpen, want hij kent geen tijd.
• Hij wil de tijd niet eens. Hij vreest de zweep.
• Hij vreest de klok die tikkend spot en bijt,
• Terwijl ik mij van noord- naar zuidpool sleep.
• Hij is bereid om iedereen te likken.
• Er is al honderd jaar geen vraag naar hem.
• Wat zoek ik? Vaag—van voor het grote tikken—
• Hoor ik nog zijn bedauwde godenstem.