Zelfverandering
Aan Trifouillard
- Ik ben te veel een mensch geweest,
- Een mensch, die gilde en klaagde en schreide,
- Die dronk zijn glas en vierde feest
- En diep-gevoelde dingen zeide.
-
- Nú ben 'k een delikaat artiest,
- Verliefde van zijn fantasieën,
- Maar die zich 't allerliefst verliest
- In zijn kokette melancholieën...
-
- Melancholie - om wie? om wat?...
- Ik weet niets meer, kan niets meer voelen
- Dan zoet gespeel met dit en dat
- Van rijmen, zachte, klare, koele.
Uit: Verzen, 1890.
- --oOo-- -