Ik denk altoos aan u

Sonnet I

• Ik denk altoos aan u, als aan die droomen,
• Waarin, een ganschen, langen, zaalgen nacht,
• Een nooit gezien gelaat ons tegenlacht,
• Zóó onuitspreek'lijk lief, dat bij het doomen
• Des bleeken uchtends, nog de tranen stroomen
• Uit halfgelokene oogen, tot we ons zacht
• En zwijgend heffen met de stille klacht,
• Dat schoone droomen niet weerommekomen…
• Want álles ligt in eeuw'gen slaap bevangen,
• In de' eeuw'gen nacht, waarop geen morgen daagt—
• En héel dit leven is een wond're, bange,
• Ontzétbre dróom, dien eens de nacht weêr vaagt—
• Maar ín dien droom een droom, vol licht en zangen,
• Mijn droom, zoo zoet begroet, zoo zacht beklaagd…