Doodsliedje

• Ik kan niet lachen, ik kan niet wenen,
• Ik ben zo vreemd te moe;
• De zomer-pracht gaat henen,-
• Ik doe mijn ogen toe.
•  
• Daar-binnen is het donker,
• Daarbuiten is het kil...
• Wat of dat geflonker
• Ver hier beduiden wil?
•  
• Zou dt het doods-uur wezen,
• Waar alles op zijn best,
• Verheerlijkt opgerezen
• Verschemert voor het lest?
•  
• Straks zong ik trotse dingen
• Van menschen-pracht en gloed,
• Nu kan ik niets meer zingen
• Dan dat ik sterven moet.
•  
• O, éénmaal nog te wenen!
• Als men gestorven is,
• Dan gaan de mensen henen,
• en me de droefenis.
•  
• Dan lachen en dan praten,
• Zo weder als van ouds...
• Ver van de drukke straten,
• Daar ligt alleen iets kouds.