Op haar en hare zedigheid

• Als er zat plaats was en zat tijd,
• Dan mocht je preuts zijn zonder spijt.
• Heel rustig stelden we 't beleid
• Voor 't leven op, van haast bevrijd.
• Jij vond aan de Ganges' zijd'
• Robijnen; waar de Humber glijdt,
• Zou ik beklagen wie 'k benijd.
• Ik had je lief, nog voor 't Groot' Tijd'.
• Je weigerde mijn liefdespleit
• Totdat de Rode Zee weer splijt.
• Mijn liefde groeide, groeide, groeide! Wijd
• Als Rusland, ja, zo uitgebreid.
• Zo 'n honderd jaar duurde mijn pleit
• Voor ogen en gezicht; ik slijt
• Vier honderd voor je borsten (beid');
• In tig duizend wordt d' rest verblijd.
• Elk deel een tijdperk. En dan bij 't...
• Oh! 't laatste wordt je hart verleid.
• Want jij verdient deez' majesteit.
• Tot minder min ben 'k niet bereid.
• Maar, echter, achter mij daar rijdt
• Des tijds Formula I met vlijt.
• En voor ons ligt, fraai geplaveid,
• De al te stille eeuwigheid.
• Het zal vergaan, jouw schonigheid,
• En in je marm'ren graf verglijdt
• Mijn klinkend lied; een worm vergrijpt
• Zich aan je mooie maagd'lijkheid.
• Jouw ouderwetse eer gedijt
• Niet eeuwig, noch mijn gretigheid.
• Privé is 't graf, stil, zonder strijd,
• Toch ken ik niemand die daar vrijt.
• Kortom: we hebben geen respijt.
• Je bent nog niet verbleekt als krijt,
• Zolang je ziel zich nog bereid
• Verklaart en vuur en vlam verspreidt,
• Leef! Nu het kan! Met mij 't liefst, meid!
• Als tort'lend' roofvogels gaan wij 't
• Verslinden, elke splinter tijd.
• Stil niksen is vermaledijd.
• Als met een kogel van ons strijd-
• Plezier en onze heerlijkheid,
• Duw ik mijn ding zonder beleid
• Jouw levenspoort in, zo gezeid!
• Daar onze zon zich nooit verbijt,
• Doen wij haar racen! 't Wordt een feit!