Reeds is de winter

• Reeds is de winter ons voor goed gescheiden,
• de lente ergens ver, aadmende, wacht,
• de rulle sneeuw wordt van wit zwart en zacht,
• en komt met ploffen van de daken glijden.
•  
• In de prikklende lucht, nu zoel als zijde,
• die op de stad hangt als vochtige vacht,
• komt nu een storm, die langs de breede gracht
• zoet regenwater brengt, alsof hij schreide.
•  
• Zoet is de toovering van die droefheid,
• waarin zoo veel beloften slapend zijn,
• in dezen storm, van onbewuste vreugde.
•  
• De donkre wolk, welks regen de storm teugde,
• hangt zwaar, en gaat diep in gezwollen lijn,
• terwijl de doffe stad droomende leit.