Ik kom om 't groene hout

• Ik kom om 't groene hout. Daar is de vrede
• voor me, in malingen de bochtpenseelde
• lucht en de zon de hooge ongesteelde
• bloem en der hoogste bladen lucht'ge schreden.
•  
• Het liggend blauwe met zijn vrouwezeden
• strekt zich en lacht met de uitdoove weelde
• verflauwend tot het niet veel meer verscheelde
• van warmte en wolken die het maken heden.
•  
• Ik lig en ik lig als in uwe landen
• o aarde, met het hoofd in mijne handen,
• in uwe winden en in uwe stormen,
• in uwe luchten op den grond, waardoor men
• zien kan de schoon verlichte ronde boomen
• bewegen als de winden er toe komen.