De maaier zingt

• De maaier zingt een zomerliedtje
• en snijdt, het staal in d'handen
• alwaar hij 't dikste kooren ziet,
• en dweers deur 't zonnebranden;
• hij kapt, hij kerft, hij zwikt, hij zwaait,
• al schuifelen in het ronde,
• hij pakt, hij pikt, hij dringt, hij draait
• het sperkelend graan ten gronde:
• en 's navonds late, als 't westen gloeit,
• hij heft zijn hoofd omhooge,
• en 't slagveld, maar dat zonder bloed,
• verheugt zijn dankende ooge.