Aan een Meisje

dat een Roosjen aan haren boezem plaatste

• Meisje! plaats dit frissche roosje,
• Dat de nacht naauw worden zag,
• Aan uw' zachtbewogen boezem;
• 't siert u slechts een' halven dag.
• Roosjes kwynen, roosjes welken,
• En hun blaadjes vallen af.
• Meisje! sier u met het bloempje,
• Dat nog welig bloeit aan 't graf.
• Godsdienst wierp er 't eersten zaadjen
• Onbemerkt van in den grond,
• En bezorgde 't ieder morgen,
• Drenkte 't elken avondstond.
• 't Rees, maar bloeide als 't Nachtviooltje,
• Ongezien door 't vluchtig oog;
• Maar de kenner rook zyn geuren,
• En hy schatte 't bloempjen hoog.
• Vraagt gy, hoe zich 't bloempje noeme,
• Dat zoo nedrig 't oog ontvliedt?
• Vruchtloos zoekt gy 't by Linneus,
• Op zyn plantlijst staat het niet.
• Wilt gy 't echter garen weten?
• Beste Meisje! smaak die vreugd.
• In 't Gedenkboek van den Hemel
• Heet het lieve bloempje: Deugd.

Transcriptie in het handschrift van Rhijnvis Feith. Ook op dbnl.org te zien.