Het leven

• Ach! hoe snelt ons leven,
• Als een stroom gedreven,
• Die van rotsen schiet!
• Blijde en droeve jaren
• Vluchten met de baren,
• En zij keren niet!
• Kindsheid ijlt als 't krieken,
• Jonglingschap heeft wieken,
• Kommer zweept de man,
• Grijsheid maant tot scheiden -
• Zweeft er tussen beiden
• Wel een enkele span?
• Onder min en kozen
• Welken aardse rozen,
• Worden Tempe's duin;
• Onder spel en dansen
• Vlecht de grijsheid kransen
• Om de kale kruin.
• 't Glinsterend smalt der weide
• Wordt een vale heide
• Voor de ouderdom;
• 't Koor der Filomelen,
• Hoe ze om bloeitijd kwelen,
• Blijft voor 't harte stom.
• 't Mondje, toverend blode
• Dat tot kusjes node,
• Wekt geen wensje meer.
• 't Oog, dat lustjes teelde,
• Vochtig eens van weelde,
• Zinkt verlaten neer.
• Of de beekjes stollen,
• Of haar golfjes rollen,
• Winter sneeuwt in 't hart.
• Bij de druk der jaren
• Rekken al de snaren
• Van de vreugde en smart.
• Alles, wat wij minden,
• Werd een spel der winden,
• Of omsluit een graf.
• Stomp en afgesleten,
• Eenzaam en vergeten,
• Zinkt ons de eeuwgeest af.
• Wie zou 't leven dragen
• Met zijn heil en plagen,
• Met zijn lang verdriet,
• Zwol, na zoveel kommer,
• In een dal vol lommer
• 't Zachtste rustbed niet?
• Alles is verschijning,
• Alles is verdwijning,
• Op de levensstroom.
• Niets kan 't rustpunt raken -
• Sterven is ontwaken
• Uit een bange droom.