Bij het doodsbed van een kind

• De aarde is niet uit haar baan gedreven
• toen uw hartje stil bleef staan,
• de sterren zijn niet uitgegaan
• en 't huis is overeind gebleven.
• Maar al 't geklaag en dof gesnik,
• zelfs onder 't troostend koffiedrinken,
• het kon uw stem niet op doen klinken,
• noch licht ontsteken in uw blik.
• Gij zult wel nimmermeer ontwaken,
• want gij bleef roerloos toen de trap
• zo kraakte bij de stille stap
• des mans, die kwam om toe te maken.
• Ziet, lieve mensen, 't is volbracht,
• Wat gaan wij doen? Wij konden bidden,
• dan blijf ik nog wat in uw midden,
• gij krijgt toch wel geen slaap vannacht.
• En heeft een uwer een ervaren
• en hooggeleerd en vruchtbaar brein:
• hij zegge mij of 't waar kan zijn
• dat haar de wormen zullen sparen.