De baggerman

• Vergeef het mij, maar 'k durf u niet genaken,
• daar mijn gelaat nog glimt van 't laatst ontbijt,
• en gij misschien reeds uren bezig zijt
• uw duizendvierde slootje schoon te maken.
•  
• Ik groet met diep ontzag uw aardse banden:
• uw krommen rug en moedelozen baard,
• waarlangs de regen naar beneden vaart,
• uw dunne benen en uw grote handen.
•  
• De koeien staken af en toe het grazen
• om op te zien met sluwe koppigheid
• en luid te loeien dat ge een luiaard zijt,
• wanneer gij rust om even uit te blazen.
•  
• Die stomme beesten zouden u verklikken;
• pas op uw tellen dus en schep maar raak.
• Vertrouw ook niet de raaf, dien zwarten snaak,
• die in uw slijk de wormen op komt pikken.
•  
• Het is des Heren wil of 't zou niet wezen.
• En trouwens, man, het slijk moet uit de sloot.
• Wees dus maar stil, gij zijt toch spoedig dood:
• als gij in 't water kijkt dan kunt gij 't lezen.