De gelatene

• Ik open het raam en laat het najaar binnen,
• het onuitsprekelijke, het van weleer
• en van altijd. Als ik één ding begeer
• is het: dit tot het laatste te beminnen.
•  
• Er was in 't leven niet heel veel te winnen.
• Het deert mij niet meer. Heen is elk verweer,
• als men zich op het wereldoude zeer
• van de miljarden voor ons gaat bezinnen.
•  
• Jeugd is onrustig zijn en een verdwaasd
• hunkren naar onverganklijke beminden,
• en eenzaamheid is dan gemis en pijn.
•  
• Dat is voorbij, zoals het leven haast.
• Maar in alleen zijn is nu rust te vinden,
• en dan: 't had zoveel erger kunnen zijn.